• Data: 2026-05-03 • Autor: Urszula Trojanowska-Woźniak
Jestem współwłaścicielem niewielkiej nieruchomości zabudowanej drewnianym domem, położonej na małej działce. Posiadam połowę udziału we własności, natomiast druga połowa należy łącznie do trzech osób z jednej rodziny. Wszyscy współwłaściciele są zgodni co do tego, aby doprowadzić do zniesienia współwłasności. Chciałbym doprowadzić do takiego podziału nieruchomości, aby każdy z nas stał się właścicielem wyodrębnionej części działki oraz części budynku. Interesuje mnie, czy możliwe jest przeprowadzenie takiego podziału w drodze umowy, czy dopuszczalny jest fizyczny podział działki i domu oraz jakie formalności i koszty wiążą się z całą procedurą.
.jpg)
Pozasądowe zniesienie współwłasności jest jak najbardziej możliwe, o ile wszyscy współwłaściciele wyrażają na to zgodę oraz akceptują ustalony sposób podziału. W takim przypadku konieczne jest zawarcie umowy w formie aktu notarialnego, co jest wymagane przy nieruchomościach. Umowa powinna precyzyjnie określać sposób zniesienia współwłasności, na przykład poprzez fizyczny podział nieruchomości, przyznanie jej jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedaż nieruchomości i podział uzyskanej kwoty. Rozwiązanie umowne jest co do zasady szybsze i tańsze niż postępowanie sądowe, choć wiąże się z kosztami notarialnymi oraz ewentualnym podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku spłat.
Zgodnie z art. 210 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), dalej kc:
„Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić. Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już wymagalnych.”
Przy zgodnym zniesieniu współwłasności kluczową rolę odgrywają kwestie techniczne. Należy skorzystać z pomocy geodety, który dokona pomiarów oraz oceni możliwość fizycznego podziału działki. W przypadku budynku konieczne może być również zaangażowanie architekta, który oceni, czy technicznie i zgodnie z przepisami możliwe jest wydzielenie samodzielnych części. Ocena ta nie ma charakteru prawnego, lecz techniczny i zależy od konkretnego stanu nieruchomości.
Procedurę najlepiej rozpocząć od spotkania z geodetą, który wskaże dopuszczalne warianty podziału. Następnie, po ustaleniu szczegółów, należy zawrzeć u notariusza umowę zniesienia współwłasności. Koszty całego procesu mogą obejmować wynagrodzenie geodety, architekta, notariusza oraz ewentualne podatki. Ich wysokość zależy od cen rynkowych i zakresu prac, dlatego nie da się wskazać jednej, stałej kwoty.
Zniesienie współwłasności nieruchomości przy zgodzie wszystkich stron jest możliwe w drodze umowy notarialnej. Kluczowe znaczenie mają zarówno ustalenia prawne, jak i techniczne możliwości podziału działki oraz budynku. W praktyce konieczne jest zaangażowanie specjalistów, takich jak geodeta czy architekt. Cała procedura jest zazwyczaj prostsza i szybsza niż postępowanie sądowe, o ile współwłaściciele pozostają zgodni.
Przykład 1
Dwóch współwłaścicieli działki budowlanej decyduje się na jej podział na dwie mniejsze działki, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a następnie zawiera umowę zniesienia współwłasności u notariusza.
Przykład 2
Współwłaściciele domu jednorodzinnego ustalają, że budynek zostanie przyznany jednemu z nich, który spłaci pozostałych zgodnie z wartością udziałów określoną w umowie notarialnej.
Przykład 3
Kilku współwłaścicieli nieruchomości rolnej, której nie da się sensownie podzielić, decyduje się na jej sprzedaż, a uzyskaną cenę dzieli proporcjonalnie do posiadanych udziałów.
Udzielamy porad prawnych dotyczących zniesienia współwłasności, podziału nieruchomości oraz rozwiązywania sporów między współwłaścicielami. Pomagamy zarówno na etapie analizy sytuacji, jak i przy przygotowaniu dalszych kroków prawnych.
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Urszula Trojanowska-Woźniak
Adwokat, od 2013 roku wpisana na listę adwokatów prowadzoną przez Okręgową Radę Adwokacką w Warszawie. Ukończyła również psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Zawodowo specjalizuje się głównie w prawie gospodarczym, prawie pracy i ubezpieczeń społecznych. Zajmuje się także prawem cywilnym, rodzinnym i karnym. Gościnnie wykłada na Politechnice Warszawskiej. Prowadzi własną kancelarię adwokacką i obsługuje spółki prawa handlowego.
Zapytaj prawnika