• Data: 2026-04-27 • Autor: Katarzyna Talkowska-Szewczyk
Moja mama wiele lat temu rozwiodła się z ojcem. W wyniku podziału majątku każde z nich otrzymało po połowie mieszkania. Ojciec wyprowadził się, a mama została w lokalu i mieszkała tam przez około dwadzieścia lat, samodzielnie ponosząc wszystkie opłaty właścicielskie, w tym czynsz i podatek. Ojciec nigdy nie partycypował w tych kosztach. W tym czasie mama przeprowadziła również remont łazienki oraz wymieniła okna.
Niedawno ojciec sprzedał swój udział w mieszkaniu firmie zewnętrznej, za kwotę znacznie niższą od rynkowej. Nowy współwłaściciel domaga się od mamy zapłaty znacznej sumy albo grozi sprawą sądową i naciska, aby opuściła mieszkanie. Mama nie chce się wyprowadzać, ale nie ma możliwości finansowych, aby spłacić drugą stronę. Zastanawiamy się, czy mama może domagać się zwrotu części kosztów ponoszonych przez lata oraz czy istnieje ryzyko jej eksmisji.
.jpg)
Współwłaściciel, który samodzielnie ponosił opłaty właścicielskie związane z nieruchomością, ma prawo domagać się od drugiego współwłaściciela zwrotu przypadającej na niego części tych kosztów. Dotyczy to m.in. czynszu czy podatku od nieruchomości, ale nie obejmuje opłat za media, takich jak prąd, gaz czy woda.
Podstawą prawną takiego roszczenia jest art. 376 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny:
„Jeżeli jeden z dłużników solidarnych spełnił świadczenie, treść istniejącego między współdłużnikami stosunku prawnego rozstrzyga o tym, czy i w jakich częściach może on żądać zwrotu od współdłużników. Jeżeli z treści tego stosunku nie wynika nic innego, dłużnik, który świadczenie spełnił, może żądać zwrotu w częściach równych.”
Należy jednak pamiętać o przedawnieniu roszczeń. Zgodnie z art. 118 Kodeksu cywilnego, roszczenia te przedawniają się co do zasady z upływem sześciu lat, przy czym koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego. Oznacza to, że możliwe jest dochodzenie zwrotu opłat jedynie za ostatnie sześć lat, w których drugi współwłaściciel był właścicielem udziału.
Współwłaściciel nieruchomości ma pełne prawo do korzystania z niej. Sam fakt sprzedaży udziału osobie trzeciej nie pozbawia drugiego współwłaściciela prawa do zamieszkiwania w lokalu. Nowy nabywca udziału nie może żądać eksmisji współwłaściciela tylko dlatego, że nie osiągnięto porozumienia co do spłaty.
Jeżeli udział w nieruchomości został sprzedany za cenę rażąco odbiegającą od wartości rynkowej, warto rozważyć możliwość podważenia ważności takiej umowy. Podstawą może być art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
„Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna (…)”
oraz
„Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.”
Osoba, która ma w tym interes prawny, może wystąpić z powództwem o ustalenie nieważności umowy na podstawie art. 189 k.p.c. Uprawnienie to nie ulega przedawnieniu.
Alternatywnym rozwiązaniem jest złożenie wniosku o zniesienie współwłasności. W praktyce wiąże się to najczęściej z obowiązkiem spłaty drugiego współwłaściciela, jednak pozwala definitywnie zakończyć spór i uregulować sytuację prawną nieruchomości.
Współwłaściciel, który samodzielnie opłacał czynsz i inne opłaty właścicielskie, może dochodzić ich zwrotu, ale tylko za okres nieprzedawniony. Sprzedaż udziału w mieszkaniu nie daje nowemu nabywcy prawa do eksmisji drugiego współwłaściciela. W określonych sytuacjach możliwe jest również podważenie ważności umowy sprzedaży udziału. Każde z tych rozwiązań wymaga jednak dokładnej analizy stanu faktycznego.
Przykład 1
Po rozwodzie jeden z małżonków wyprowadza się z mieszkania, a drugi przez wiele lat sam opłaca czynsz. Po czasie może on żądać zwrotu połowy opłat właścicielskich za ostatnie sześć lat.
Przykład 2
Współwłaściciel sprzedaje swój udział firmie inwestycyjnej. Nowy nabywca nie może wyrzucić drugiego współwłaściciela z lokalu, nawet jeśli domaga się spłaty.
Przykład 3
Udział w nieruchomości zostaje sprzedany za symboliczną kwotę. Drugi współwłaściciel, mający interes prawny, może wystąpić do sądu o ustalenie nieważności takiej umowy.
Świadczymy kompleksowe porady prawne z zakresu prawa cywilnego i rodzinnego, w tym spraw dotyczących współwłasności i rozliczeń po rozwodzie. Pomagamy również w przygotowaniu pism procesowych oraz reprezentacji interesów klientów.
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Katarzyna Talkowska-Szewczyk
Członek Okręgowej Izby Radców Prawnych we Wrocławiu.
Absolwentka Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego oraz studiów podyplomowych – Prawo medyczne i bioetyka na Uniwersytecie Jagiellońskim na Wydziale Prawa i Administracji w Krakowie. Radca prawny z wieloletnim doświadczeniem zawodowym zdobywanym w kancelariach prawnych będących liderami w branżach medycznych, odszkodowawczych oraz windykacyjnych. Aktywność zawodową łączy z działalnością pro bono na rzecz organizacji pozarządowych. Posiada umiejętności lingwistyczne poparte certyfikatami. Od 1 października 2019 roku rozpoczęła studia doktoranckie na Uniwersytecie Wrocławskim w Zakładzie Postępowania Cywilnego. Przedmiotem naukowych zainteresowań i badań jest prawo medyczne. Nieustannie podnosi swoje kompetencje zawodowe uczestnicząc w konferencjach, seminariach i szkoleniach. Specjalizacja: prawo medyczne, prawo cywilne (prawo pracy, prawo rodzinne), prawo oświatowe oraz ochrona danych osobowych.
Zapytaj prawnika